ضرورت بازتعریف رابطه رسانه، جامعه و حاکمیت

از گردنه صلوات‌آباد تا کافه الحمرا؛ پاتوق، گفتگو و نقش اجتماعی، روایت سنندج از پاتوق‌های شهری (بخش اول)

ئایان-کافه، پیش از آن‌که میز و صندلی و فنجان باشد، پاتوق است؛ جایی شبیه محل تجمع جوانان یک روستا، جایی برای دیدن، شنیدن، گفتن و گاهی فقط بودن. در حافظه‌ی جمعی شهرهای ایران، این نقش سال‌ها بر عهده‌ی قهوه‌خانه‌ها بود؛ مکان‌هایی که ...

نگاهی به تاريخ تئاتر شهر سنندج (سانان دژ)1

تئاتر سنندج در طول حيات هنری خود همواره حضوری فعال در عرصه‌های هنری شهر داشته است. اجراهای نمايشی با حداقل امکانات تنها به خاطر دلبستگی به آن در طول ساليان متمادی هم‌چنان ادامه داشته است.

سنندج در گره زمان و مکان؛ از مدیریت نابینا تا شورای خواب‌آلود

حلقه‌های مفقوده توسعه فرهنگی در منطقه اورامانات‌

حقوق توان‌یابان در سنندج همچنان نادیده گرفته می‌شود

قانون حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت با وجود گذشت سال‌ها از تصویب، در سنندج هنوز به مرحله اجرای واقعی نرسیده و فاصله جدی با استانداردهای ملی و بین‌المللی دارد. ضعف نظارت شهرداری و پیگیری ناکافی بهزیستی باعث شده مناسب‌سازی معابر، خدمات شهری و مسیرهای نابینایان به‌صورت ناقص، غیراستاندارد و حتی خطرآفرین اجرا شود.

زنِ خوب یا جهانِ بد؟ تحلیل شخصیت‌های نمایشنامه‌ای که فضیلت را در تنگنا می‌گذارد

«زن خوب ایالت سچوان» برشت، نبرد میان نیکی و ضرورت بقا را در جامعه‌ای آشفته روایت می‌کند. شن‌ته برای حفظ فضیلت و گریز از استثمار، چهره‌ای سخت‌گیر و مردانه می‌آفریند تا با واقعیت‌های بی‌رحم زمانه کنار بیاید. این نمایشنامه با نقد ساختارهای اقتصادی و نقش‌های جنسیتی، امکانِ خوب ماندن در جهانی ناعادلانه را به چالش می‌کشد.

کردستان و ضرورت اجماع نخبگانی؛ بازخوانی یک نیاز فراموش‌شده در مسیر توسعه

زندگی و هنر یک ویلون نواز سنندجی

راشد وکیلی، ویلون‌نواز سنندجی، موسیقی کلاسیک را نه در تالارهای پر زرق‌وبرق، که روی سنگفرش خیابان‌ها به جان می‌آورد و با سازش به مردم حال خوب هدیه می‌دهد. او از مبارزه با پیش‌داوری‌ها و نگاه محدود جامعه تا آرزوهای بزرگ روی صحنه‌های بین‌المللی می‌گوید و نشان می‌دهد که موسیقی واقعی مرز نمی‌شناسد. اجرای خیابانی او آینه‌ای است از استعدادهای نادیده گرفته‌شده شهری که مدعی خلاقیت موسیقایی است.

فروپاشی پدرسالاری در نگاه جامعه‌شناسانه

فیلم پیرپسر اکتای براهنی روایتی تلخ از فروپاشی نهاد خانواده و بحران قدرت پدرسالارانه است؛ خانه‌ای که به‌جای مأمن، به زندانی از خشونت، هوس و بی‌هنجاری بدل می‌شود. این اثر از منظر جامعه‌شناسی بازتابی از گسست نسلی، بی‌عدالتی طبقاتی و فروپاشی اخلاقی در جامعه‌ای است که نظم و مشروعیت را از دست داده است.